Jest w Bredzie polski cmentarz wojenny, gdzie są pochowani polscy żołnierze z I Dywizji Pancernej polegli podczas II wojny światowej w kampanii holenderskiej, wyzwalając to miasto spod okupacji niemieckiej. Wśród nich został także pochowany później ich dowódca, generał Stanisław Maczek.

Dosłownie to znaczy „nie możemy”, ale nie o dosłowność tu chodzi, bo te słowa to hasło, zaklęcie, deklaracja wierności prawdzie i swoim zasadom.

Historia tych słów pochodzi od apostołów Piotra i Jana, którzy nie podporządkowali się nakazom Sanhedrynu - najwyższej żydowskiej instytucji religijnej i sądowniczej -zabraniającym głoszenie nauk Chrystusa, uzasadniając swoją działalność słowami: albowiem nie możemy tego cośmy widzieli i słyszeli nie mówić (non enim possumus quae vidimus et audivimus non loqui). Nie możemy. Non possumus. Nie możemy nie głosić prawdy.  Nie możemy zdradzić naszych zasad. Nie możemy sprzeniewierzyć się.

Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 roku w Londynie podpisana została konstytucja UNESCO, organizacji,  której celem głównym jest wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie kultury, sztuki i nauki, oraz dla praw człowieka, bez względu na kolor skóry, status społeczny i religię. Pierwszym dyrektorem tej organizacji został Julian Sorell Huxley, biolog ewolucyjny, wnuk Thomas’a Henriego Huxley’a, głębokiego wyznawcy teorii ewolucyjnej Darwina. Z inicjatywy socjalistycznego działacza francuskiego Leona Bluma siedzibę UNESCO przeniesiono do Paryża.

Acz jeszcze w przywileju koszyckim z 1374 roku nadanym przez króla Polski Ludwika zwanego Węgierskiem mowa o rycerstwie, to jednak jest to już okres tworzenia się demokracji szlacheckiej właśnie, niejako na wzór ateński, bowiem ten przywilej jednocześnie nakłada obowiązek służby wojskowej na rycerzy – szlachtę.  I tak amatorska armia wyrosła z reform Kazimierza Odnowiciela w XI wieku, z której powstawał „zawód rycerski”, 300 lat później już stawała się stanem społecznym, uprzywilejowanym, ale też i zobowiązanym do walki o kraj.